Shkrime te ngjashme

PYETJE-PERGJIGJE

Kritika ndaj Ebu Hanifes dhe përgjigjet e tyre

Imam Ebu Hanifes nuk i ka nxjerrë asnjë hadith Buhariu e as Muslimi, as gjashtë imamët tjerë të hadithit. Ky është argument se ata nuk kishin ndonjë konsideratë ndaj tij, ose se ai nuk ishte...

Mosngritja e duarve në Namaz. Ja mbi 40 argumente pro medh’hebit hanefi

  Çështja e Ref’ul-Jedejn: Hyrje Në këtë artikull do t’u sjellim katërdhjetë e dy (42) argumente sahih për çështjen e mosngritjes së duarve në medh’hebin hanefi. Ky artikull Ã...

UJËRAT DHE DISPOZITAT E TYRE

  • PDF

UJËRAT DHE DISPOZITAT E TYRE

Ujërat ndahen në këto lloje:

Ujërat më të cilët pastrohemi janë shtatë llojesh dhe ato janë:

1. Uji i shiut,

2. Uji i burimit,

3. Uji i lumit,

4. Uji i detit,

5. Uji i pusit,

6. Uji i borës,

7. Uji i breshërit.

Sipas Sheriatit uji ndahet në këto lloje:

1 - Uji i përdorur. Ujë i përdorur konsiderohet uji që është përdorur njëherë për abdest , apo për largimin e papastërtisë. Uji i tillë është i pastër, por nuk vlen për marrje të abdestit dhe as për pastrim nga papastërtia.

2 - Uji i përzier me elemente të lëngëta. Ky lloj i ujit është i përzier me ndonjë lëng dhe uji i tillë konsiderohet i pastër në vete, por nuk vlen për pastrim nga papastërtitë kuptimore.

3 - Uji i përzier me elemente të ngurta e të pastra. Kur ndodh që uji është i përzier me diçka të ngurtë dhe të pastër, i till është i pastër në vete por nuk ka veçori pastruese.

4 - Lengu i luleve dhe i pemëve. Po ashtu lëngu i luleve dhe i pemëve konsiderohet i pastër në vete por nuk ka veçori pastruese.

5 - Uji i dyshimtë. Ujë i dyshimtë konsiderohet uji në të cilin ka pirë gomari ose mushka. Ky ujë në vete është i pastër por është i dyshimtë pastrimi me të, mirëpo, kur jemi të detyruar ta përdorim, në rast mungese, lejohet të marrim abdest me këtë ujë, por, krahas abdestit duhet të marrim edhe tejemum.

6 - Uji i ndytë. Ujë i ndytë konsiderohet uji në të cilin ka rënë ndonjë ndytësirë,

por, pavarsisht nëse i është ndryshuar ndonjë veçori, uji i tillë konsiderohet i ndytë dhe nuk është i pastër as në vete e as nuk ka veçori pastruese. Pra, me ujin e tillë nuk mund të vijë në shprehje pastrimi as i ndytësirës lëndore e as i asaj kuptimore. Kur ndodhë që uji, në të cilin ka rënë ndytësira, është i palevizëshem dhe i paktë konsiderohet i ndytë, e, po që se uji në të cilin ka rënë ndytësira levizë ose nuk levizë, por megjithatë sasia e tij është e madhe, atëherë, uji i tillë konsiderohet i pastër.